Στον χώρο της τεχνολογίας, και ειδικότερα στον κόσμο των smartphones, επικρατεί μια διαρκής και συχνά έντονη συζήτηση γύρω από το ποιο “λογισμικό” είναι το καλύτερο. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει γενικά και αόριστα καλό ή κακό λογισμικό, καθώς πολλοί διαφορετικοί παράγοντες καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα. Η ανάλυση αυτή επικεντρώνεται αποκλειστικά στον κόσμο των Android συσκευών και δεν αφορά συγκρίσεις με συσκευές της Apple, καθώς το λειτουργικό σύστημα και το οικοσύστημα της δεύτερης αποτελούν κάτι εντελώς διαφορετικό, το οποίο για κάποιους αποτελεί επιχείρημα αγοράς και για άλλους σημαντικό μειονέκτημα.
Η ίδια η λέξη «λογισμικό» χρησιμοποιείται συχνά με λανθασμένο τρόπο από τους καταναλωτές για να καλύψει πολλά διαφορετικά πράγματα. Στην πραγματικότητα, το ίδιο το λειτουργικό σύστημα είναι το Android, το οποίο αναπτύσσεται από την Google και παρέχει τη βασική υποδομή και τις δυνατότητες. Πάνω σε αυτή την υποδομή, κάθε κατασκευάστρια εταιρεία επιλέγει τι θα κρατήσει, τι θα αλλάξει και τι θα αφαιρέσει, αναπτύσσοντας το δικό της ξεχωριστό γραφικό περιβάλλον. Αυτό το γραφικό περιβάλλον είναι και αυτό που βλέπει και χρησιμοποιεί ο τελικός χρήστης στην οθόνη της συσκευής του.
Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους είναι η ύπαρξη του λεγόμενου «καθαρού» ή stock Android. Ακόμα και τα τηλέφωνα που κατασκευάζει η ίδια η Google διαθέτουν το γραφικό περιβάλλον που η εταιρεία επιθυμεί να έχει η δική της σειρά. Αν κάποιος παρατηρούσε την εντελώς stock μορφή του Android, θα διαπίστωνε ότι είναι ένα εξαιρετικά απλό περιβάλλον, χωρίς σχεδόν καμία επιπλέον δυνατότητα. Μάλιστα, κάθε κατασκευαστής βασίζεται στη δική του υποδομή, προσθέτοντας δυνατότητες στο γραφικό του περιβάλλον ακόμα και πριν αυτές ενσωματωθούν από την Google σε κάποια μελλοντική έκδοση του Android.
Ο καθοριστικότερος παράγοντας για το πώς κρίνει ένας χρήστης ένα γραφικό περιβάλλον δεν είναι η αντικειμενική του ποιότητα, αλλά η δύναμη της συνήθειας. Η εξοικείωση με τον τρόπο που οργανώνονται οι εφαρμογές σε φακέλους ή με την εμφάνιση και τη διάταξη του πίνακα των συντομεύσεων, παίζει τεράστιο ρόλο. Είναι απόλυτα λογικό ένας άνθρωπος να μην επιθυμεί να αλλάξει αυτό που έχει συνηθίσει, όμως η συνήθεια αυτή δεν κάνει ένα γραφικό περιβάλλον ούτε καλύτερο, ούτε χειρότερο από τα υπόλοιπα.
Ένα στοιχείο που συχνά αγνοείται (ή εσκεμμένα παραβλέπεται από όσους αναζητούν δικαιολογίες για να υπερασπιστούν τις επιλογές τους) είναι η απόλυτη ομοιογένεια των βασικών εφαρμογών σε όλες τις συσκευές. Το YouTube, το Gmail, οι Χάρτες και όλες οι εφαρμογές της Google είναι ακριβώς ίδιες, ανεξάρτητα από το αν η συσκευή κατασκευάζεται από τη Samsung, τη Realme, την Oppo, τη Xiaomi, τη Motorola ή οποιαδήποτε άλλη εταιρεία. Όλοι οι κατασκευαστές είναι υποχρεωμένοι να ενσωματώνουν τις εφαρμογές της Google και τα Google Services με ακριβώς τον ίδιο τρόπο προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε αυτά. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις εφαρμογές τρίτων που εγκαθιστά κάποιος, όπως το Instagram, το TikTok, το WhatsApp, το Viber ή το Messenger. Αυτές οι εφαρμογές θα έχουν την ίδια ακριβώς εμφάνιση, λειτουργικότητα και δυνατότητες σε όλα τα τηλέφωνα, ανεξαρτήτως μάρκας.
Φυσικά, η ποικιλία και η ελευθερία επιλογής παραμένουν βασικά πλεονεκτήματα του οικοσυστήματος του Android. Οι διαφορές εντοπίζονται κυρίως στις εφαρμογές που αναπτύσσει ο ίδιος ο κατασκευαστής για το τηλέφωνό του, όπως για παράδειγμα ο file manager και η συλλογή φωτογραφιών. Αυτός της Oppo διαφέρει από τον αντίστοιχο της Xiaomi ή της Samsung, και είναι λογικό κάποιος να θεωρεί πιο πρακτικές και προτιμότερες για αυτόν, τις λύσεις μιας εταιρείας. Παρόλα αυτά, η ελευθερία του Android επιτρέπει στον χρήστη να βρει και να εγκαταστήσει εύκολα από το Play Store οποιαδήποτε εναλλακτική εφαρμογή καλύπτει τις ανάγκες του.
Ένα ακόμα σημείο τριβής είναι οι προεγκατεστημένες εφαρμογές, ένα ζήτημα που συχνά περιγράφεται λανθασμένα ως κριτήριο για την ποιότητα του λογισμικού. Οι εφαρμογές αυτές χωρίζονται σε εκείνες που αναπτύσσει ο κατασκευαστής και σε εφαρμογές τρίτων. Οι εφαρμογές του κατασκευαστή είναι πολλές φορές απαραίτητες, διότι οι αντίστοιχες προτάσεις της Google εστιάζουν περισσότερο στο να πείσουν τον χρήστη να πληρώσει κάποια συνδρομή παρά στο να προσφέρουν την καλύτερη δυνατή… λειτουργικότητα. Από την άλλη πλευρά, η ύπαρξη προεγκατεστημένων εφαρμογών (ακόμα και τρίτων) δεν καθιστά ένα τηλέφωνο χειρότερο. Αν μια εφαρμογή απλά υπάρχει στη συσκευή χωρίς να ανοιχτεί ποτέ, το μόνο μειονέκτημα είναι ο αποθηκευτικός χώρος που καταλαμβάνει, χωρίς να επιβαρύνει με οποιονδήποτε άλλο τρόπο τη λειτουργία του συστήματος.
Το να κρίνεται ένα γραφικό περιβάλλον ως ανώτερο ή κατώτερο με βάση τον αριθμό ή το είδος των προεγκατεστημένων εφαρμογών δεν αποτελεί επιχείρημα. Επιπλέον, το σύνολο αυτών των εφαρμογών μεταβάλλεται ακόμα και στο ίδιο ακριβώς μοντέλο τηλεφώνου. Η χώρα κυκλοφορίας, ο πάροχος κινητής τηλεφωνίας και το δίκτυο καθορίζουν το ποιες εφαρμογές θα υπάρχουν στη συσκευή. Ένα τηλέφωνο αγορασμένο από ένα ηλεκτρονικό κατάστημα, το οποίο προοριζόταν αρχικά για άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν θα έχει απαραίτητα τις ίδιες προεγκατεστημένες εφαρμογές με το ίδιο μοντέλο που προορίζεται για την τοπική αγορά.
Η σύγχυση επεκτείνεται και στον τρόπο με τον οποίο οι χρήστες αντιλαμβάνονται τα προβλήματα λειτουργίας. Συχνά, παρατηρείται η τάση να χαρακτηρίζεται ως «bug» ή σφάλμα, οτιδήποτε λειτουργεί διαφορετικά από αυτό που περίμενε ο χρήστης ή από αυτό που είχε συνηθίσει στο προηγούμενο τηλέφωνό του, ειδικά αν αυτό προερχόταν από άλλη εταιρεία. Είναι πολύ πιο εύκολο για κάποιον να παραπονεθεί ότι μια συσκευή δυσλειτουργεί, απο το να καταλάβει αν πρόκειται για ένα πραγματικό πρόβλημα ή απλώς για διαφορετική λογική. Η ευθύνη για τα πραγματικά προβλήματα βαρύνει αποκλειστικά τους κατασκευαστές, οι οποίοι οφείλουν να εξασφαλίζουν ότι οι εφαρμογές τους λειτουργούν σωστά παρά τις αλλαγές στην υποδομή του λειτουργικού συστήματος. Ωστόσο, η έλλειψη εξοικείωσης του χρήστη δεν αποτελεί σφάλμα του λογισμικού.
Στο τέλος της ημέρας, η υποστήριξη συγκεκριμένων επιλογών λογισμικού συχνά κρύβει άλλους λόγους. Όταν ένας καταναλωτής συνειδητοποιεί ότι η συσκευή που αγόρασε ενδέχεται να υστερεί σε αρκετούς τομείς έναντι του ανταγωνισμού, πολλές φορές μπερδεύει τις προσωπικές του προτιμήσεις και συνήθειες με την έννοια του αντικειμενικά καλύτερου. Αντί να αποδεχτεί τις αδυναμίες της επιλογής του, βαφτίζει το οικείο ως ανώτερο και το διαφορετικό ως προβληματικό, διαιωνίζοντας έναν τεχνολογικό μύθο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της αγοράς.
Λίγο περισσότερο από μια 10ετία σε επίσημα service, έχοντας επισκευάσει μερικές… χιλιάδες τηλέφωνα, από την εποχή που δεν ήταν ακόμα “smartphones”. Βρήκα περισσότερο ενδιαφέρον στη δοκιμή τους, την δημιουργία αναλυτικών reviews και video για κάθε ένα από αυτά! Gaming και οδήγηση οι αγάπες μου εκτός του χώρου της τεχνολογίας
